Verhalen
van Dordrecht
Verhalen
van Dordrecht
Ik ben geen gouden kalf in de woestijn
geschapen uit het goud van oorsieraden.
Ik ben van steen en niet te slachten als
de offerdieren, die in karbonaden
de slagerij uit komen, links van mij.
Nee, ik kijk neer op de bescheten hoofden
van de getormenteerde broers De Witt
in eer hersteld, ooit van hun eer beroofd en
nu in brons tegen de muur gezet
met brede kuiten en met kanten kragen.
Vanaf mijn trap zie ik de Waalse kerk.
De klokkenstoel is leeg, de klok ontslagen.
Ik zie een Dordtenaar naar binnen gaan
om haar met nieuwe gympen te verlaten
en voor de winkel van de Schoenenreus
hoor ik gelach en opgewonden praten.
Ik ruik de Vietnamese loempia's
souvlaki, hoppe, bier en oliewalm.
Mijn blik dwaalt door de Visstraat en rust even
op de gevel van De Crimpert Salm*
glijdt verder langs de panden, blijft dan hangen:
ik kan nog net het huis zien in de bocht
waar lichtheid van een lied geschreven staat
en dichter Perk** zijn eerste woorden zocht.
Vanuit de hoogte op het huis vol boeken
bewaak ik trots dit Dordtse taalgebied.
Zo steek ik af tegen het hemeldak
mijn horizon reikt tot het leeuwriklied.
Marieke van Leeuwen, 2008
* Visstraat: De Crimpert Salm, gildehuis van het Viskopersgilde (1608)
**Lange Breestraat: gedenkplaat waar vroeger het geboortehuis van Jacques Perk (1859) stond:
'Mijn ziel wiekt als een/ leeuwriklied naar boven/ tot boven 't licht haar/lichter licht gemoet'
gouden kalf
De Witt
Waalse kerk
Schoenenreus
De Crimpert Salm
Perk
het huis vol boeken
Marieke van Leeuwen
