Deprecated: mysql_pconnect(): The mysql extension is deprecated and will be removed in the future: use mysqli or PDO instead in /var/www/verhalenvandordrecht/include/db.php on line 3
Hoeren - uit Verhalen van Dordrecht
Home
Verhalen
van Dordrecht
Hoeren

De Vest was rustig in die jaren. Tegenover limonadefabriek Romeijn had je Steenhouwerij en terrazzobedrijf R.A.van der Mijle N.V. Daarboven woonde ik. Rijwielhandelaar Vliegenthart op de hoek van de Kolfstraat verkocht zijn eerste bromfiets, een Mosquito. Als de pont naar Papendrecht bij de gasfabriek zijn vrachtje loste werd het even druk. Automobielen en wat later fietsers. Dan weer rust. Behalve natuurlijk die keer dat de brandweer met loeiende sirene uitrukte en net op dat moment een groentekar vanuit de Kolfstraat moeizaam naar boven pufte. Een geweldige klap en de Vest lag bezaaid met groente en fruit.

In 1953 waren we even een eilandje. Het water stond in de Vriesestraat en Kolfstraat tot tegen de Vest en aan de andere kant stak de Vriesebrug nog maar net boven het waterpeil van de haven uit. De school in de Hofstraat was een paar dagen onbereikbaar, evenals ons gymnastieklokaal aan 't Hof en de Huisvlijtschool in de Nieuwstraat. Aan 't Hof gymden we in de Statenzaal. Deze historische plek kreeg zijn betekenis op vrijdag 19 juli 1572, toen de eerste Statenvergadering in de refter van het klooster der Augustijnen werd gehouden. Vanaf dat tijdstip was het geen refter meer, maar Statenzaal. En, oh stadsbestuur, nu gymnastiekzaal. Stond die ook onder water? Zelfs met laarzen mocht ik het niet proberen, want veel putdeksels waren van hun plaats.

Het grindzand werd 's zomers bij Van der Mijle aan de achterzijde in de Vriesehaven aangevoerd met zandvaarders die een zeer lange laadboom hadden, waardoor de losbak ver op de wal kon komen. De berg groeide en groeide en was een heerlijk speelterrein. Buurjongen Arie v.d. Veer uit het Touwdraaiershof bezat een ijzeren roeiboot met visbun en 's zondags, maar ook op zomeravonden, roeiden we de hele haven van sluis tot sluis af. Ter hoogte van de Sint Jorisbrug, net voorbij de Dordtse Melk Inrichting (DMI), lag meestal de Merewido, het jacht van aannemer Van Wijnen. Staand konden we langzij liggend door de patrijspoorten naar binnen gluren. 's Winters was de Vriesehaven meestal dichtgevroren. Het bleef een hachelijke zaak om het ijs op te gaan, want ondanks de sluizen zorgde het wisselend tij voor ijsschotsen aan de kant. Nog hachelijker was het om aan de bevroren brugleuning van de Vriesebrug te likken. Er was een winter zo koud, dat je vanaf de kaai naar Papendrecht kon lopen.

Later de hbs aan het Oranjepark. De school lag naast de Verenigde Blikfabrieken Verblifa en na schooltijd klommen we over de muur om op verkenning te gaan. Als de opzichter je te pakken kreeg was je er gloeiend bij, want dat betekende de volgende dag een bezoekje aan rector Vijlbrief. In die tijd avontuurden we ook graag op de Staart, bij de ru´ne achter de Merwedecentrale. Eenmaal voorbij het overwoekerde zwembad Groene Plas zat je in de grienden, waar hier en daar al stukken bouwrijp gemaakt werden.

Je had natuurlijk ook dansschool Van der Teen aan de Groenmarkt, even voorbij de Twentsche Bank. Om de lessen te betalen liep ik reclameblaadjes voor een kruidenier. De route was langs Voorstraat en Riedijk. Op de Voorstraat had je ijzerwarenwinkel Lington en warenhuis Van de Rest (naamgenoot). Aan de Riedijk was een schipperslogement, waar, zoals vriendjes mij verzekerden, hoeren waren. Het reclameblaadje moest aan de bar worden afgegeven en bij binnentreden rook je altijd een apart luchtje. Ik wist het zeker, dat waren de hoeren...

Cees van der Rest [1944]
Dordtenaar van 1950 tot 1966